Znowu zostałam sama..z masą obowiązków ..bez pracy, bez poczucia bezpieczeństwa… za to z ogromnym poczuciem Misji …

Tak…to poczucie misji towarzyszyło mi od najmłodszych lat.. takie dziwne uczucie które uspakajało mnie , kiedy już nie miałam sił…mówiło ,że to wszystko co się wydarza dzieje się po coś…że to ma sens…

I tak oto po raz kolejny podjęłam się wyzwania ogarnięcia tego „bałaganu”…

Dosyć sprawnie i szybko udało mi się podjąć swoją pierwsza pracę jako przedstawiciel handlowy i robiłam wszystko co było w mojej mocy aby stworzyć dom moim dzieciom i siostrze…

Jak możecie sobie wyobrazić w tamtym czasie było mi naprawdę ciężko, bez wsparcia rodziny, bez żadnej pomocy każdego dnia rozpoczynałam dzień z wiarą,że kiedyś te trudy się skończą a życie będzie piekne i lekkie 😉

Tak sobie mówiłam, a rzeczywistość jak na złość była zupełnie inna 😉

W międzyczasie dokonywałam niezbyt trafnych wyborów miłosnych..

Jedynie w marzeniach albo raczej w mojej wizji pięknego życia byłam szczęśliwa i spokojna..

W rzeczywistości żeby podołać wszystkim wyzwaniom , w pracy pnąc się po „szczeblach” tzw. korpo kariery – poświęcając masę czasu na pracę, rozwój, szkolenia – musząc robić miesięczne / kwartalne plany..

a w domu by dbać o wszystko i wszystkich po prostu brakowało mi sił i uciekałam w alkohol..

Był on ze mna nierozłączny przez naprawdę wiele lat, był częścią mnie..